Italië

21 mei – 4 juni 2006

Zondag 21 mei 2006

Het is even na tien uur ’s-avonds, als ik in onze wat warme kamer in het Fiesta Terrace Hostel in Rome aan dit reisverslag begin. Vanochtend zijn we om kwart over tien vertrokken voor onze vakantie naar Italië. In de komende twee weken zullen we Rome bezoeken en door Toscane gaan trekken. In 1997 ben ik ook al in Rome geweest en ik wilde graag nog een keer terug. In Toscane zijn we allebei nog nooit geweest. Vanmiddag rond half vier zijn we geland op Leonardo da Vinci International Airport in Fiumicino, vlakbij Rome. Was het in Leiden nog grijs en grauw weer, In Rome is het zonnig en een aangename 24 graden. Vanaf de luchthaven nemen we trein naar Roma Termini, het centraal station van Rome. Met de ‘Leonardo-express’ is dat een rit van een half uur. Ons hostel ligt op loopafstand van Termini. Maar goed ook, want twee grote en twee kleine rugzakken hebben we ook nog een grote weekendtas bij ons met de kampeerspullen voor later deze vakantie. Het hostel is gevestigd in een onopvallend pand, achter een zware deur en aan een soort binnenplaatsje, waar het opvallend stil is voor een locatie midden in de stad. Nadat we hebben gedouched, lopen we naar buiten, op zoek naar een restaurantje om te eten. Onderweg komen we langs de Porta Maggiore, één van de oude stadspoorten, en lopen we een stukje langs de oude stadsmuur. Van die muur is niet veel meer over, althans, de stad is er overal omheen, aan vast en dwars doorheen gebouwd. Na een eindje door de straatjes ten oosten van termini te hebben gelopen, gaan we zitten op het terras van restaurant Mino. Het toeristenmenuutje voor 15 euro is wel ok, een goed begin van de vakantie. Even na tien uur liggen we moe van de heenreis in bed. Morgen op naar het Colosseum.

Maandag 22 mei 2006

Om half zeven word ik wakker en zie ik door de luiken dat buiten de zon al aan een strakblauwe hemel staat. Om acht uur staan we op. Even douchen en aankleden en een uurtje later lopen we de stad in. Twee straten van het hostel nemen we plaats op een terrasje voor een kop koffie (resp. een cappuccino en een caffè americano) en een broodje ham en mozzarella. Dit is zoals de meeste Italianen ontbijten, zij het dat zij het meestal staand aan de bar doen. Na ons ontbijt lopen we naar het Colosseum. Dit oude amphitheater (oorspronkelijk heette het het Flavian amphitheater) is een indrukwekkend bouwwerk en misschien wel de meest bezochte plek van Rome. Touringcars rijden af en aan en voor de ingang staat een lange rij wachtenden. We bewonderen het gebouw van buiten en besluiten om morgenochtend (wat vroeger) terug te komen om de binnenkant te bezoeken. Vervolgens lopen we langs het Forum Romanum, of wat daar nog van over is. Van wat ooit het politieke en religieuze centrum van het Romeinse rijk was, resten nu slechts fundamenten en alleen een enkele pilaar en triomfboog staat nog overeind. Nog dagelijks worden er nieuwe opgravingen gedaan. Over de Via Sacra, de oude weg die dwars over het Forum loopt, lopen we tussen de (overigens zeer fotogenieke) ruïnes door. Het Forum ligt wat lager, waardoor er nauwelijks wind komt en het er ontzettend warm is. Na het Forum lopen we naar Piazza Venezia, een druk verkeersplein, met daaraan prominent het Monumento Vittorio Emanuelle, een groot wit-marmeren gebouw, dat is gebouwd ter ere van de éénwording van Italië. We klimmen naar boven, vanwaar je een mooi uitzicht hebt over Piazza Venezia aan de ene en het Forum en het Colosseum aan de andere kant. Omdat het inmiddels lunchtijd is, halen we een straatje verderop twee broodjes en een fles water. Onder de bomen in een parkje aan Piazza Venezia komen we bij van ochtend. Na de lunch lopen we achter het ‘monumento’ langs, langs de beelden van Castor en Pollux, richting het Palazzo Senatorio. Ook vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over het Forum, met het Colosseum op de achtergrond. Vervolgens lopen we richting de rivier de Tiber en langs de Ponte Fabriccio, één van de oudste nog bestaande bruggen in Rome. Hierna komen we bij Piazza dei Fiori, een aardig plein met terrassen en een dagelijkse groente- en bloemenmarkt. Iets verderop ligt het Piazza Navona, dat niet alleen groter, maar ook mooier èn drukker is. De prijzen op de aan het plein gelegen terrassen weerspiegelen de aantrekkelijkheid van de locatie. Zoals vrijwel alle pleinen en pleintjes in Rome, wordt ook Piazza Navona gesierd door twee grote fonteinen (als een plein geen fontein heeft, staat er wel een obelisk). Als we een paar straatjes verderop even wat hebben gedronken, komen we bij het Panthéon. Dit grote, statige gebouw bevat de grootste koepelconstructie ooit gebouwd en is, zeker afgezet tegen de periode waarin het is gebouwd, een knap staaltje architectuur. Het enige licht dat naar binnen komt, valt door een groot gat bovenin de koepel, dat een diameter heeft van maar liefst negen meter. Het volgende uur brengen we door op de trappen van de fontein tegenover het Panthéon. Even zitten, een broodje eten en bedenken wat we morgen allemaal willen gaan zien. Eten doen we vanavond ook op het plein voor het Panthéon, een uitstekende locatie voor een flesje witte wijn en een authentieke Italiaanse pizza.

Dinsdag 23 mei 2006

We staan vandaag op tijd op, zodat we de bussen met toeristen bij het Colosseum voor zijn. Het is bewolkter dan gisteren, maar niet minder warm. Bij het Colosseum inderdaad geen lange rijen. Ook van binnen is het amphitheater indrukwekkend. Met een beetje fantasie zie je de beelden van een volle arena voor je, waar gladiatorengevechten plaats vinden zoals in de films Ben Hur en, recenter, Gladiator. Nadat we een tijdje hebben rondgekeken, lopen we richting Piazza Venezia. In een zijstraatje eten een we broodje en drinken we een kop koffie. Daarna lopen we naar de Fontana di Trevi, ook zo’n door toeristen beheerste plek.  In dat rijtje mogen ook de ‘Spanish steps’ niet ontbreken. Vanaf daar nemen we de metro richting San Pietro en bezoeken we het wereldberoemde Piazza San Pietro met de grote basiliek en de indrukwekkende zuilengallerij aan weerszijden van het plein. Als we rond een uur of drie weer op een terrasje zitten, realiseren we ons dat we in twee dagen eigenlijk de belangrijkste highlights van Rome al gezien hebben. We zijn niet echt museumtypjes en gaan ook niet álle kerken, kapelletjes en andere religieuze plekken langs. Morgen hebben we dus een rustig dagje om een beetje te relaxen, voordat we donderdag richting Toscane vertrekken. Als we om half vijf in het hostel terugkomen, is onze kamer opgeruimd en zijn onze spullen weg. Toch wel wat ongerust lopen we naar de receptie. Het hostel blijkt ons verhuisd te hebben van kamer 3 naar kamer 2. Dit blijkt een mooiere en grotere kamer te zijn, maar het blijft toch een rare ervaring. Als we hebben gedouched en onze zere voeten wat rust hebben gegund, lopen we (vanuit ons hostel gezien) naar de andere kant van de spoorlijn, waar we eten op het terras van trattoria Armando. Een aardig terras, redelijk eten, prima rode Chianti en acceptabele muziek vanuit het raam van de bovenburen.

Woensdag 24 mei 2006

Alsof onze voeten nog niet genoeg te verduren hebben gehad, lopen we alles bij elkaar toch weer heel wat af vandaag. Maar eerst slapen we uit en doen we ’s-ochtends rustig aan. Om half elf pakken we de metro naar Piazza del Popolo.Vanaf dit plein aan de noordkant van het centrum van Rome kan je de hele Via Corso afkijken tot aan het Monumento Vittorio Emanuelle. Het plein zelf is vooral groot, de obelisk in het midden is ingepakt voor renovatie. Nadat we koffie hebben gedronken, lopen we aan de oostkant van het plein de trappen op naar een wat hoger gelegen pleintje, genaamd Pincio. Vanaf hier kijk je over een groot deel van Rome heen, met de Basilica San Pietro op de achtergrond. Weer beneden lopen we een eindje de Via Corso af. In de zijstraatjes veel winkeltjes. Onderweg halen we broodjes en bezondigen we ons aan heerlijk Italiaans ijs. In het parkje Pincio zoeken we een bankje op om even te relaxen en te kijken waar we morgen naartoe gaan. Na twee uurtjes relaxen lopen we terug naar Piazza del Popolo en nemen we de metro naar Piazza della Republica. We willen nog even een terrasje pakken, maar hoewel Rome vol zit met trattoria’s, ‘bars’ en pizzeria’s, zijn er maar weinig (leuke) terrasjes. Behalve de zwaar overprijsde terrassen op pleinen als Piazza Novona en bij het Panthéon, bestaan de meeste Romeinse terrasjes uit een paar tafeltjes die op de stoep langs een vaak drukke straat zijn gezet. Waarschijnlijk hebben we teveel het idee van de Leidse terrassen in ons hoofd zitten. Maar verder is Rome absoluut de moeite waard. Eigenlijk is Rome om twee redenen interessant om te bezoeken: als je geïnteresseerd bent in dingen die met de geschiedenis van het oude Romeinse rijk te maken hebben (Colosseum, Forum, Panthéon) of als je geïnteresseerd bent in musea en kerken Rome als hart van de katholieke kerk. Want als Rome íets veel heeft, zijn het wel kerken en kerkjes. En scooters (een buitengewoon handig vervoermiddel in zo’n drukke stad). Anyway, wij behoren overduidelijk tot de eerste groep. Aan de andere kant is Rome niet echt een stad waar je je makkelijk thuis voelt. Het is een grote, drukke stad met veel verkeer en veel niet-aantrekkelijke straten en wijken. Buiten de gebieden waar de toeristische trekpleisters zijn, is het, zeker op zondag, stil en verlaten. De highlights zijn dus zeker de moeite waard, maar als stad legt Rome het af tegen steden als Barcelona en Parijs.

Donderdag 25 mei 2006

Nadat we onze tassen hebben ingepakt, lopen we naar station Termini om onze huurauto op te halen. Maar daar trapt de Italiaan bij de balie van Hertz niet in. In onze reservering staat twaalf uur en het is pas half elf, dus kom over anderhalf uur maar terug. Onzin natuurlijk, maar wat doe je eraan? We doden de tijd met een kop koffie en tegen half één rijden we alsnog Rome uit. We hebben een nieuwe Fiat panda meegekregen, zo’n leuk hip vijfdeurs autootje met airco en multi-jet dieselmotor. Een prima autootje. Het is even zoeken naar Autostrada 1, maar als we de stad eenmaal uit zijn, rijdt het aardig door. De planning is om in één keer door te rijden naar Castiglione del Lago, een klein stadje op de rand van Umbrië en Toscane, aan het Lago di Trasimeno. Rond vier uur komen we hier aan. We parkeren de auto en lopen het ommuurde stadje in. We checken in op camping Listro, net even buiten het stadje en pal aan het meer gelegen. Het is een eenvoudige camping, maar ons tentje met uitzicht op het meer is natuurlijk perfect. Wel wat anders dan het drukke Rome. De komende anderhalve week kamperen we hier en op een aantal andere plekken in Toscane. De rest van de middag relaxen we wat en maken we (na een aantal dagen uit eten te zijn geweest) vandaag weer eens zelf eten (pasta). Een beetje primitief, op een éénpits kooktoestelletje, maar met een flesje witte wijn erbij prima te doen.

Vrijdag 26 mei 2006

Vannacht hebben we redelijk geslapen, hoewel het af en toe wel wat lawaaiig was en ik vanochtend al vroeg wakker werd van een paar enthousiaste vogels en de stijgende temperatuur in de tent. Eenmaal wakker besluiten we om vandaag Siena te bezoeken. Deze historische stad ligt op een uurtje rijden van de camping. Siena is eigenlijk één grote toeristische attractie. Straatjes, pleintjes en oude gebouwen te over. Het mooist in Piazza del Campo, een groot, halfrond plein dat naar het midden afloopt en daardoor een soort komvorm heeft. Rondom zijn terrassen en aan de rechte zijde van het plein staat het Palazzo Pubblico met de Torre del Mangia, een hoge klokkentoren. Op het terras drinken we een kop koffie, voordat we Siena verder verkennen.  Zoals gezegd: veel straatjes en pleintjes en vooral ook veel kerken. Nadat we op Piazza del Campo een broodje hebben gegeten (veel mensen, voornamelijk toeristen, zitten verspreid over het plein in de zon) hebben we Siena wel gezien en rijden we terug naar Castiglione del Lago. In de lokale supermarkt doen we boodschappen en aan het eind van de middag zijn we terug op de camping, waar we nog even kunnen relaxen en van de zon kunnen genieten.

Zaterdag 27 mei 2006

Vanochtend pakken we de tent en alle spullen in de auto (die daarmee ook meteen helemaal vol zit en verlaten we Castiglione del Lago. We gaan op weg naar Montepulciano. Dit bergstadje ligt op een goed half uur rijden van Castiglione de Lago en is gebouwd bovenop een smalle klif. Montepulciano is maar klein, maar ook binnen de stadsmuren is er nog een behoorlijk hoogteverschil. We lopen de pittoreske straatjes door, totdat we op Piazza del Domo komen. Montepulciano is veel rustiger dan Siena en hoewel Siena natuurlijk het fraaie Piazza del Campo heeft, is Montepulciano in z’n geheel een aantrekkelijker stadje. Vanaf de toren van het Palazzo del Popolo heb je een mooi uitzicht over de omgeving. Na Montepulciano rijden we noordwaarts, de regio Chianti binnen. Chianti staat natuurlijk bekend om de wijn die er wordt gemaakt en al snel zijn de Toscaanse heuvels dan ook bezaaid met wijngaarden. De omgeving is hier werkelijk prachtig, eindeloze heuvels met olijfbomen en wijngaarden, afgewisseld met kleine dorpjes en stadjes bovenop de heuvels. Onze bestemming is eigenlijk Castellina in Chianti, maar hier blijkt geen tourist information en (belangrijker) ook geen camping. Hetzelfde geldt voor het iets verderop gelegen Greve in Chianti. 15 kilometer naar het noordwesten ligt het dorpje Marcialla, waar wel een camping zit. De weg van Greve naar Marcialla is een lokale weg, die omhoog en omlaag en met de nodige haarspeldbochten dwars door het Toscaanse landschap voert. Iedere bocht biedt weer nieuwe vergezichten. Om half zeven komen we aan in Marcialla. De camping blijkt vrij nieuw en vooral het sanitair is ene stuk beter dan de vorige.

Zondag 28 mei 2006

Vandaag is misschien wel de warmste dag tot nu toe. De zon staat hoog aan een strakblauwe hemel. Om tien uur vertrekken we vanaf de camping. Ons enige doel: toeren door en genieten van het Toscaanse landschap. Vanuit Marcialla rijden we eerst de weg terug die we gistermiddag op weg naar de camping hebben gereden. Een bochtige, maar prachtige route langs wijngaarden en olijfbomen. In Greve parkeren we de auto en lopen we wat rond. Greve heeft een leuk centraal driehoekig plein (helaas ontsierd door een markt), waar we op ene terras koffie drinken. Als we Greve hebben gezien, stippelen we op de kaart het vervolg van onze route uit. We kiezen voor een lokale weg door het hart van Chianti, via kleine onbekende dorpjes als Lucolena, Torsoli en Volpaïa naar Radda in Chianti. Onderweg stoppen we regelmatig om foto’s te maken. Het prachtige weer werkt geweldig mee, hoewel er ’s-middags wat meer sluierbewolking ontstaat. Ook stoppen we twee keer bij een wijnhuis. Diverse wijnhuizen in Chianti zijn vandaag open. Je kan er wijn proeven en (uiteraard) kopen. Via Castellina in Chianti (ook zo’n minuscuul dorpje op een heuvel) rijden we uiteindelijk weer terug naar Marcialla. Om half zes zijn we terug op de camping. Het eten gaat vandaag uiteraard vergezeld van een witte Chianti.

Maandag 29 mei 2006

In tegenstelling tot gisteren is het vandaag bewolkt en een stuk kouder dan de afgelopen dagen. We bezoeken vandaag Florence, of eigenlijk: Firenze. Volgens de Rough Guide is Firenze de mooiste stad van Italië. Een half uurtje rijden van onze camping, parkeren we de auto op Piazza Michelangelo, op de zuidoever van de rivier Arno, die dwars door de stad loopt. Vanaf deze wat hoger gelegen parkeerplaats heb je meteen een prachtig uitzicht over de stad, met als blikvangers de Ponte Vecchio en de koepel van de Duomo.  We lopen langs de rivier richting de Ponte Vecchio, de 13e eeuwse brug met winkeltjes aan weerszijden. Anno 2006 zijn dat vrijwel allemaal winkeltjes die goedkope sieraden verkopen. Beetje jammer. Aan de andere kant van de Arno lopen we langs het Uffizi, één van de belangrijkste musea van Firenze. Wij zijn niet echt liefhebbers van Renaissancekunst, dus bezoeken het museum niet. Aan de andere kant van het Uffizi ligt het Piazza della Signoria, een groot plein met het Palazzo Vecchio als belangrijkste blikvanger. Maar term ‘blikvanger’ is toch het meest toepasselijk op de Duomo, een enorme kathedraal, opgetrokken uit wit, rood en groen marmer, wat het gebouw iets kitcherigs geeft. Overal is het vol met toeristen, maar goed, Firenze is dan ook één van Italië’s belangrijkste toeristische trekpleisters. De meeste mensen komen hier voor de musea (het Uffizi en de Accademia, waar Michelangelo’s David staat), maar afgezien van de kunst en cultuur is Firenze niet echt een mooie of aantrekkelijke stad. Integendeel, na Rome, Siena en Montepulciano valt Firenze als stad een beetje tegen. Aan het eind van de middag hebben we de stad wel gezien en rijden we terug naar Marcialla. Nadat we boodschappen hebben gedaan, is de lucht weer opengetrokken. Eten doen we dus voor de tent in de zon.

Dinsdag 30 mei 2006

Het is vannacht harder gaan waaien en als we vanochtend opstaan is de lucht grijs en grauw. Nadat we hebben gedouched en wat hebben gegeten, stappen we in de auto en rijden we richting San Gimignano. We kiezen weer voor de binnenweggetjes, die zich door de Toscaanse heuvels slingeren, door kleine dorpjes en die prachtige panorama’s bieden over het landschap. Hoe kleiner het weggetje (soms zelfs onverhard), hoe mooier het uitzicht. Als we in San Gimignano aankomen, begint het te regenen. We duiken een café in voor een kop koffie en om de bui af te wachten. Na één kop regent het nog steeds, dus bestellen we nog een tweede koffie. Maar daarna klaart het dan toch op. De bewolking breekt open en de zon komt erdoor. We hebben dus geluk. San Gimignano is een prachtig stadje. Meest kenmerkend zijn niet zozeer de drie stadspoorten, de oude pandjes of de leuke straatjes (in dat opzicht lijkt San Gimignano een beetje op Montepulciano), maar de zeven torens die de ‘skyline’ van San Gimignano domineren. Overal waar je loopt, zie je de torens om je heen. Naast Montepulciano is San Gimignano het leukste stadje in Toscane dat we hebben bezocht. Voor de terugweg kiezen we weer een toeristische route over kleine bergweggetjes. De zon schijnt weer volop dus we genieten van het uitzicht. Terug op de camping koken we niet zelf. We gaan vandaag uit eten in de enige trattoria die het gehucht Marcialla rijk is.

Woensdag 31 mei 2006

Vannacht was koud, maar de wind is gaan liggen en als we opstaan is het helder. We pakken de tent en de spullen in de Panda en rijden richting Volterra. Het eerste stuk is hetzelfde als gisteren naar San Gimignano. Volterra zelf is niet zo’n bijzonder stadje (ook al ligt het mooi bovenop een heuvel). Hetzelfde geldt voor de weg van Volterra naar Massa Maritima. Volgens de Rough Guide is dit een mooie route door ene mooi stukje Toscane, maar na alles wat we al hebben gezien (de streek rond Montepulciano en Siena en de Chianti-streek) is dit deel van Toscane relatief saai.  Veel beboste heuvels. Er is geen enkele reden (noch een camping) om in Massa Maritima te blijven, dus we rijden meteen door naar de kust. We vinden een camping in Le Rochette, een klein kustplaatsje ten zuidwesten van Grosetto. Hier zetten we de tent neer en rusten we uit van de intensieve dagen. Niet alleen hebben we veel gezien, ook het rijden over de bergweggetjes is best vermoeiend. ’s-Avonds halen we pizza bij de pizzeria van de camping en lopen we een stukje langs het (kleine) strand bij de camping.

Donderdag 1 juni 2006

Het heeft vannacht geonweerd en geregend en vanochtend is het weer niet beter. Omdat het er niet naar uitziet dat het beter wordt, op het strand liggen er vandaag dus niet in zit en er hier verder niks te doen is, besluiten we onze spullen te pakken en zuidwaarts te trekken, in de hoop dat het daar wat beter is. We laten Toscane achter ons en rijden Lazio binnen. Onderweg regent het vrijwel onophoudelijk. Onze bestemming is Lago di Bracciano, op een klein uurtje rijden van Rome. Vanaf hier kunnen we zondag makkelijk naar de luchthaven. We zetten onze tent neer op camping Porticciolo, aan het meer van Bracciano. Het weer is hier inderdaad wat beter en ’s-middags breekt zowaar de zon door. Meer dan een beetje slapen en lezen doen we vandaag niet meer.

Vrijdag 2 juni 2006

Als we wakker worden, is het redelijk weer. Na het ontbijt rijden we Bracciano in. We doen eerst boodschappen voor vanavond en lopen daarna het dorpje in. Bracciano is niet echt bijzonder en trekt (behalve de campings ana het meer) ook nauwelijks toeristen. Het kasteel aan de rand van het dorp, dat uitkijkt over het meer, is eigenlijk de enige bezienswaardigheid die Bracciano heeft. We lunchen op een terrasje bij het kasteel. Tegen de tijd dat we terug zijn op de camping, betrekt het weer. We doden de rest van de tijd met lezen. Het is een beetje te koud om buiten te zitten, maar de auto vormt een prima alternatieve huiskamer. Beetje lezen, wijntje erbij, toast met bruchette, we komen de tijd wel door.

Zaterdag 3 juni 2006

In tegenstelling tot de afgelopen twee dagen zijn de weergoden ons vandaag beter gezind. Onze laatste volle dag in Italië is er één mèt zon.  Al met al is het elf van de dertien dagen mooi weer geweest, geen slechte deal. Vanochtend rijden we een rondje om het meer van Bracciano (om de boel ook eens van de andere kant te bekijken) en drinken we koffie op een terrasje in het dorp. Vanmiddag liggen we naast de tent in de zon. Een prima relaxdagje zo aan het eind van de vakantie.

Zondag 4 juni 2006

De dag van de terugreis. In een klein uurtje rijden we van Bracciano naar Fiumicino. We leveren onze auto in en vervolgens begint het wachten op de terugvlucht naar Nederland. Al met al was het een geslaagde vakantie. We hebben het overgrote deel mooi weer gehad, Rome was zeer de moeite waard en Toscane is prachtig.