24 – 28 juli 2014

West End

Na een korte vlucht van amper vijftig minuten landen we op Gatwick Airport, ongeveer 45 kilometer ten zuiden van Londen. Daarna is het met de Gatwick Express nog een half uurtje naar Victoria Station en een kwartiertje met de metro naar ons hotel in de wijk Bayswater, ten noorden van de Kensington Gardens. Nadat we daar onze bagage hebben achtergelaten, is het tijd om de stad te gaan bekijken. We beginnen in West End, bij het indrukwekkende Palace of Westminster, beter bekend als de Houses of Parliament. Een groot neogothisch gebouw uit de negentiende eeuw dat direct aan de River Thames ligt. Hier vergaderen de House of Commons en de House of Lords. Onderdeel van de Houses of Parliament is de Elisabeth Tower, beter bekend als de Big Ben. Big Ben is eigenlijk de naam van de 13 ton zware klok die bovenin de toren hangt. Terwijl we over de brug naar de andere kant van de rivier lopen, horen we het zware geluid van de klok, die aangeeft dat het twaalf uur is.

Achter de Houses of Parliament staat Westminster Abbey. Hier worden de Britse vorsten gekroond en de meeste zijn er na hun dood begraven. Het gebouwencomplex is gebouwd tussen de twaalfde en de zestiende eeuw en diende ooit als Benedictijns klooster, totdat het in 1536 een onderdeel werd van de Church of England. Vervolgens lopen we via Whitehall langs Downing Street. Op nummer 10 van deze zwaar bewaakte en niet voor het publiek toegankelijke straat bevindt zich de woning van de Britse premier. Op het oog is het een eenvoudig grijs bakstenen herenhuis. Het straatbeeld in de stad wordt al decennialang bepaald door de rode dubbeldeks bussen en de black cabs. In de loop der jaren zijn ze weliswaar wat moderner geworden, maar als je op straat loopt, kan je je onmogelijk vergissen: dit is Londen.

Het is een prachtige zonnige dag en dus is het niet vreemd dat het op Trafalgar Square nogal druk is met mensen die van de zon genieten. Hier lunchen we, op de rand van één van de fonteinen en met uitzicht op de zuil in het midden van het plein. Bovenop de zuil staat admiraal Nelson, die de Britse vloot leidde die in 1805 Napoleon versloeg. Aan de noordkant van het plein bevindt zich de National Gallery. Hier kan je een grote collectie schilderijen bekijken, gemaakt tussen de dertiende en begin twintigste eeuw, waaronder Nederlandse meesters van Van Gogh en Rembrandt.

We wandelen verder, langs Piccadilly Circus en vervolgens via Regent Street naar St. James’s Park. Dit mooie park is een groene oase midden in de drukke stad en op mooie dagen als deze druk bezocht. Aan de noordkant van het park staat Buckingham Palace, gebouwd in 1705 en sinds 1837 de residentie va de Britse vorst. Voor het paleis, waar de wisseling van de wacht dagelijkse horden toeristen trekt, staat een 25 meter hoog gouden standbeeld van koningin Victoria. In het naastgelegen Green Park relaxen we even en daarna lopen we naar de wijk SoHo, een gezellige wijk met veel restaurants en pubs, waaronder het Peruaanse restaurant Ceviche, waar we met een welverdiend biertje en lekker eten de dag afsluiten.

City

De volgende ochtend nemen we vanaf ons hotel de metro naar The City. Hier lopen we eerst naar de Tower Bridge, één van de mees iconische bruggen ter wereld. De naam van de brug verwijst zowel naar de twee neogotische torens van de brug zelf, als de naastgelegen Tower of London. Dit kasteel, oorspronkelijk in de elfde eeuw gebouwd door Willem de Veroveraar, heeft in de loop der tijd diverse functies gehad, waaronder paleis, opslagplaats en gevangenis. Vanaf de kasteelmuren heb je mooi uitzicht op zowel het binnenterrein met de centrale White Tower als de River Thames en de Tower Bridge.

In de zuidmuur van het kasteel bevindt zich Traitor’s Gate. Hier werden gevangenen rechtstreeks vanaf de Thames naar binnen gevaren. In de Bell Tower heeft Thomas More nog gevangen gezeten, voordat hij in 1535 hier op Tower Hill werd onthoofd, omdat hij koning Henry VIII niet wild erkennen als hoofd van de Church of England. Een lang, geelachtig gebouw aan de noordkant van het binnenterrein zijn de Waterloo Baracks. Hier worden de Britse kroonjuwelen bewaard, waaronder met edelstenen ingelegde kronen en scepters en zilveren serviezen die bij staatsbanketten werden gebruikt. In de centrale White Tower, gebouwd in 1078, is nu een tentoonstelling van wapens en harnassen uit die tijd te zien.

Na de Tower gaan we met een kop koffie op een terras zitten. Het is de hele ochtend zonnig en warm geweest, maar aan het begin van de middag wordt het wisselvalliger. In de loop van de middag vallen een paar stevige buien, maar tussendoor schijnt ook de zon. Het zal de enige regen zijn tijdens onze vijf dagen Londen. Tussen de buien door lopen we langs The Monument, een zestig meter hoge dorische zuil uit 1677, ter nagedachtenis aan de grote brand in 1666, waarbij een groot deel van de stad werd verwoest. Vervolgens bezoeken we Leadenhall Market, een overdekte winkelgalerij uit eind negentiende eeuw, waar nu vooral luxe winkels en restaurants zitten. En waar al vroeg op deze vrijdagmiddag wordt geborreld.

We zijn inmiddels in het hart van de City of London beland, één van de belangrijkste financiële centra ter wereld. Hier wordt het grote geld verdiend door banken en investeringsmaatschappijen. De City beslaat ongeveer 2,5 vierkante kilometer, er werken zo’n 330.000 mensen, maar er wonen er slechts 8.000. De wijk is een afwisseling van oude Victoriaanse gebouwen en moderne kantoortorens, waarvan enkele met een bijzondere architectuur, zoals The Gherkin (de augurk) en het industrialistische roestvrijstalen gebouw van Lloyd’s. Het straatbeeld wordt gedomineerd door mannen in donkere pakken, waarvan er zoals gezegd veel al halverwege de vrijdagmiddag met een biertje in of voor de pub staan. Nadat we langs St. Paul’s Cathedral (uit 1711) zijn gelopen, gaan ook wij een biertje drinken en wel bij Folly, een café/restaurant met een gezellig rommelig interieur, waar we uiteindelijk ook blijven eten

Southbank

Ook onze derde dag in Londen is het prachtig zonnig en warm weer. Vandaag staat de Southbank op het programma, zoals de naam al aangeeft de zuidoever van de River Thames. Vanaf Westminster Bridge tot aan Southwark Bridge loopt een wandelboulevard langs de rivier, Bankside geheten, een leuke wandeling van ongeveer anderhalve kilometer. Vanaf Westminster Bridge kom je eerst langs County Hill en iets verderop langs één van de meest in het oog springende attracties van Londen: London Eye. Dit 135 meter hoge reuzenrad is in 200 gebouwd en staat direct aan de Thames en is niet te missen. Veel minder opvallend is de eveneens in 2000 gebouwde Millennium Bridge. Deze bescheiden brug verbindt Southbank met de noordoever van de Thames ter hoogte van St Paul’s Cathedral, die de skyline op dit punt domineert. Aan de zuidkant staat Tate Modern, het grootste museum voor moderne kunst van Londen. Het museum is gevestigd in een oude elektriciteitscentrale, een groot bruin bakstenen gebouw met een markante, 99 meter hoge schoorsteen. Je komt binnen via de voormalige turbinehal die indrukwekkend groot is. Net als de meeste musea in Londen is ook Tate Modern gratis te bezoeken (met uitzondering van de tijdelijke exposities). Het is een mooi museum, maar de kunstcollectie spreekt mij persoonlijk niet erg aan.

Nadat we aan de kade koffie hebben gedronken, lopen we verder. Southbank is een oude wijk die de afgelopen vijftien jaar is opgeknapt. In oude pakhuizen zitten nu moderne appartementen, ateliers, pubs en restaurants. Het is een levendige wijk. Bijvoorbeeld rond Borough Market, een oude markthal die nu een populaire markt voor foodies huisvest. Vanaf hier is het nog maar een klein stukje lopen naar London Bridge Station. Hier nemen we de trein (waar de Oyster Card ook geldig is) naar Greenwich. Het is een ritje van slechts tien minuten, maar Greenwich voelt als een andere wereld. Het heeft de sfeer van een dorp, in tegenstelling tot de drukke stad waar we vandaan komen. Op een heuvel midden in Greenwich Park bevindt zich de Royal Observatory. Vanaf de zeventiende eeuw werd hier studie gemaakt van de sterren en planeten, onder meer ten behoeve van de navigatie van schepen op zee. In 1884 werd besloten dat de meridiaan die ter hoogte van Greenwich loopt, de 0-meridiaan zou worden, waarmee de aarde in een westelijk en een oostelijk halfrond werd verdeeld. Het was een arbitraire beslissing, maar dat weerhoudt toeristen er bijna anderhalve eeuw later niet van om een half uur in de rij te gaan staan om zich op de 0-meridiaan te laten fotograferen. Vanaf het observatorium heb je ook een mooi uitzicht over Greenwich Park en de skyline van de stad op de achtergrond.

Als we terug zijn aan de Bankside gaan we op het terras van Founders Arms aan de kade een biertje drinken. Het is mooi weer, dus de terrassen zitten vol. Daarna lopen we naar de noordoever, waar we gaan eten bij Koreaans restaurant Asadal.

Kensington

Ons hotel ligt op een steenworp afstand van twee parken die eigenlijk één geheel vormen: Hyde Park en Kensington Gardens. Hyde Park is de kleinste, maar wel de bekendste van de twee, in het midden worden ze gescheiden door een meer: The Serpentine. In tegenstelling tot de keurig aangelegde Green Park en St James’s Park, waar we eerder waren, is Hyde Park een wat weidser park met veel grasvelden en Kensington Gardens een wat ‘wilder’ park. Aan de noordoostkant van Hyde Park bevindt zich Speaker’s Corner. Op zondag staan hier traditioneel mensen (voornamelijk mannen) op een zeepkist of keukentrapje hun mening te verkondigen. Ook vinden er met enige regelmaat demonstraties plaats. Als we er ’s ochtends langslopen, is er nog niemand, maar ’s middags is het er een stuk drukker. Een stuk of vier mannen spreken voorbijgangers toe, het Israëlisch-Palestijnse conflict en de relatie Islam-Christendom lijken vandaag de hoofdthema’s te zijn.

We wandelen door Hyde Park, langs The Serpentine en de Diana Memorial Fountain, ter nagedachtenis aan de in 1997 verongelukte Princess of Wales. Nadat we koffie hebben gedronken, bezoeken we het Natural History Museum. Ook dit museum is in een bijzonder gebouw gevestigd, dat zowel van buiten als binnen in de centrale hal een beetje aandoet als een kathedraal. We lopen een rondje door het drukke museum, dat vol staat met skeletten van dinosaurussen, opgezette dieren en fossielen, maar we nemen niet de tijd om alles uitgebreid te bekijken.

Het Natural History Museum staat in de wijk South Kensington, een dure wijk en bijna alleen maar luxe winkels. We lopen langs Brompton Road, waar het bekende warenhuis Harrods zit. Ook lopen we door Oxford Street, dé winkelstraat van Londen voor wie zijn inkopen wil doen bij de grote winkelketens en warenhuizen. Aan het eind van de middag drinken we een biertje bij The Coach & Horses, een pub in de wijk SoHo, waar het gezellig druk is en mensen zowel in als voor de pub op straat een drankje drinken en van het mooie weer genieten. Daarna gaan we eten bij The Black Lion aan Bayswater Road, niet ver van ons hotel. Fish & chips, want dat hoort er toch een beetje bij als je in Londen bent.

Notting Hill

Op onze laatste dag in Londen wandelen we op ons gemak door de wijk Notting Hill, ten oosten van Kensington. Het is een rustige wijk, die bijna dorps aandoet. We lopen over de Portobello Road, waar de gelijknamige markt wordt opgebouwd (het is er nog niet erg druk), langs het huis waar George Orwell heeft gewoond en langs de boekwinkel die de inspiratie vormde voor de bekende boekwinkel uit de film Notting Hill. We drinken koffie en lopen daarna terug richting de metro. Onze laatste stop is de Saatchi Gallery in South Kensington. Een oud gebouw, maar modern ingericht, met moderne kunst. Hierna is het tijd om richting Victoria Station te gaan en de trein terug te nemen naar Gatwick Airport. Het vliegverkeer blijkt al de hele dag vertraagd, dus we zijn uiteindelijk anderhalf uur later thuis dan gepland. Maar wel na een zeer geslaagde citytrip!